Şimdilerde kendisini mumla aradığım bir arkadaşıma ithafen...

Dünya misali döndüm, pervanesi oldum ömrünün
Bir gülen yüzünün
Rüzgar gibi savruldum sonbaharlarında
Yağmur gibi düştün lal olmuş yüreğime
Bense sırılsıklam oldum ateşinle

Yokluğunun kargaşası gözlerimin önünü kapatırken
Ben düşlerimizi bekçi kıldım baharlarımıza

Kilitli sandıklarda biriktirdim buselerini
En derinlere yazdım sözlerini, zaman silmesin diye
Ve en derinlerde yaşadım seni, zaman alıp gitmesin diye
Bu gidişin zamansız oldu
Bu sensizlik pek bi amansız

Sensizliği seyre dadım kaldığım yerden
Her geçen gün nüksetti dehlizin
Dehliz oldum

Önceleri mağrurdu şimdilerde fakir kalmış akşımız
Şimdi kulaklarında çınlayan küskün lalerin ahıdır
Yiten günümüzün ağıtıdır

Sen okuyup da bitirdiğim bi masalın
Firar etmiş çığlığı gibi yine kullaklarımdasın
Yine aklımdasın
Maziye belbağlamış umutlarımın acizane niyetidir bu belki
Yüreğim belki bilmezlikten gelme niyetindedir
Ancak gerçek ne yüreğimin şimdiki niyetidir
Ne de şimdiki sen...