Matem

Geceyi giyinir, hüzün sürerim gözlerime

Sonbaharı vakıf kılar kalbin ömrüme

Rüzgar eser, üşür bıraktığın ellerim

Geceyi örtersin üstüme sensizlik matemini dilerken

Giderken...

Sen giderken yağmur olur ağlarım

Ben ağlarım, ateş söner, gök solar

Sararır kurur ağaçlar

Bakakalırım

Yalnızlık dolanır ayaklarıma

Takılır düşerim körebe misali

Ne sen bilirsin bu gidişi ne de ben

Kimvurduya gitmiştir aşk

İkimiz diye birşey yoktur artık

Yola koyulma zamanıdır...

Not: Bu şiirim http://www.korpekalemler.com/ sitesinde yayımlanmıştır...