Matem
Geceyi giyinir, hüzün sürerim gözlerime Sonbaharı vakıf kılar kalbin ömrüme Rüzgar eser, üşür bıraktığın ellerim Geceyi örtersin üstüme sensizlik matemini dilerken Giderken... Sen giderken yağmur olur ağlarım Ben ağlarım, ateş söner, gök solar Sararır kurur ağaçlar Bakakalırım Yalnızlık dolanır ayaklarıma Takılır düşerim körebe misali Ne sen bilirsin bu gidişi ne de ben Kimvurduya gitmiştir aşk İkimiz diye birşey yoktur artık Yola koyulma zamanıdır... Not: Bu şiirim http://www.korpekalemler.com/ sitesinde yayımlanmıştır...